Z czego składa się przestrzeń? Materialnie z konkretnych form, rzeczy, przedmiotów, elementów składowych: ma realny materiał, formę, funkcję, strukturę, powierzchnię, fakturę, gęstość, ciężar – to przestrzeń, która istnieje i możemy jej dotknąć. Niematerialna przestrzeń składa się natomiast z mentalnych składników: wyobrażeń, myśli, uczuć, emocji, słów, skojarzeń, pamięci, doświadczeń, przyzwyczajeń, nawyków, wrażeń, reakcji – czyli odbicia nas samych w przestrzeni, naszych na nią projekcji. Przestrzeń materialna i niematerialna definiują ramy rzeczywistości, w której żyje człowiek. W zależności od ilości odbiorców w danej przestrzeni – tyle samo niewidzialnych warstw przenika się ze sobą równocześnie. Cechą podstawową przestrzeni jest zatem jej przestrzenność – równoczesność zdarzeń mentalnych: reakcji, odczuć i emocji, które zabarwiają pozornie obiektywną przestrzeń. Jeśli zatem odczucia są tym, co ugruntowuje naszą przekonania o świecie, tym, z czego te przestrzenie są zbudowane na poziomie mentalnym, to czym jest przestrzeń? Gdzie kończy się przestrzeń i zaczyna człowiek?
