100 x 100

próby nazywania uczuć

100 x 100 – próby nazywania uczuć to zestaw 100 transparentnych sześcianów o wymiarach 5 × 5 cm, w których zamknięto złożone mikroświaty emocji. Każda kostka funkcjonuje jak osobny kalejdoskop, wewnątrz którego geometryczne formy z plexi – czarne, białe, transparentne i czerwone – współistnieją z drobnymi elementami takimi jak piórka, lustrzane fragmenty czy nitki, a także słowa wydrukowane na przezroczystej folii.
Ruch zewnętrzny powoduje subtelne przemieszczenie się obiektów, co sprawia, że układ wewnętrzny nieustannie się zmienia, tak jak zmieniają się odczucia i próby ich nazwania. Projekt eksploruje złożoność ludzkiej emocjonalności – każda kostka to nie tylko wizualna metafora uczucia, lecz także mikroskopijny eksperyment percepcyjny, który angażuje obserwatora do aktywnego poszukiwania znaczeń i relacji między formą, kolorem i słowem.
100 x 100 to refleksja nad próbą porządkowania i komunikowania tego, co często jest niewyrażalne – subtelności emocji, które, choć indywidualne, mogą rezonować w innych. Poprzez miniaturowe kalejdoskopy, projekt tworzy przestrzeń do introspekcji, w której przypadkowe ruchy i perspektywy nadają znaczenia, a percepcja staje się procesem dynamicznym i nieustannie zmieniającym się.