Instalacja site specific zawieszona pomiędzy pniami brzóz jest narzędziem badania pulsu natury. Idealne koło pod wpływem wiatru przyjmuje organiczny, miękko wygięty kształt przypominający jednocześnie muszlę, płat, falę lub fragment nieznanego organizmu. Złota, refleksyjna powierzchnia reaguje na światło i ruch powietrza – nieustannie zmieniając swój wyraz, odbijając promienie słońca i otoczenie. Złoto, zwykle kojarzone z trwałością, wartością i monumentalnością, tutaj przyjmuje postać kruchą, podatną, efemeryczną stając się płynną lekką lawą. Lśniąca powłoka nie dominuje nad krajobrazem – przeciwnie, rozprasza się w nim poprzez refleksy i zagięcia. L i q u i d to próba materializacji tego, czego nie dostrzegamy gołym okiem – rytmów powietrza – nieustannego ruchu w którym jesteśmy zanurzeni, zmienności światła, chwilowej i zmiennej relacji między przestrzenią a ciałem odbiorcy. Mimo okrągłego obrysu obiekt nie ma jednego stabilnego kształtu – jego forma jest procesem. Praca bada pojęcie lekkości i zanurzenia, nieustannego procesu formowania się wciąż na nowo, relacje między obiektem a środowiskiem, w którym jest umieszczony, wzajemne wpływy i projekcje jakie na siebie narzucają. Czy obiekt, który płynnie reaguje jest ciałem obcym, czy może asymiluje się dzięki swojej elastyczności?
