Kolekcja obiektów z papieru stanowi refleksję nad współczesnym napięciem między naturą a sztucznie wytworzonymi elementami, które – choć obce – nieodwracalnie wpisują się w jej tkankę. Prace ukazują roślinne formy, fragmenty naturalnych struktur, na których zaczynają „wyrastać” narośla z papieru. Te papierowe struktury przybierają miękkie, organiczne kształty, lecz ich barwy – fluorescencyjne, radioaktywne, intensywnie sztuczne – wskazują na ich obcość wobec świata natury.
Elementy w jaskrawych, nienaturalnych kolorach (neonowy róż, zielono-żółty fluo, „toksyczny”pomarańcz) przypominają zarówno pasożytnicze narośla, jak i futurystyczne kwiaty, które wyrosły z nadmiaru chemii i technologii.

Prace odwołują się do pytania o granicę między naturą a sztucznością. Papierowe narośla mogą być interpretowane jako zanieczyszczenia i ślady działalności człowieka, które już na trwałe wrosły w krajobraz. Nowe, niepokojące hybrydy przyrody i sztuczności, powstające na naszych oczach stają się wizją przyszłości, w której „naturalne” zostaje zdominowane przez nienaturalne.
Projekt pokazuje, że nawet to, co obce i sztuczne, prędzej czy później zostaje wchłonięte przez naturę i staje się jej częścią. Jednak ten proces rodzi pytanie: czy natura naprawdę potrafi przyswoić wszystko, czy raczej ulega deformacji, tworząc nową, niepokojącą rzeczywistość?
Cykl Soft Hybrids ma skłonić do refleksji nad tym, jak człowiek wpływa na środowisko i jakiego rodzaju „nową naturę” współtworzymy – nie tylko jako zagrożenie, ale też jako fakt, którego nie da się już odwrócić.