obiekt papierowy w kolekcji Muzeum Papiernictwa w Dusznikach-Zdroju
Projekt bada granice między językiem a materią, między niewypowiedzianym a zmysłowo doświadczalnym. Każdy list jest zapisany w nieistniejącym języku – systemie znaków, który nie odsyła do konwencjonalnej komunikacji, lecz funkcjonuje jako nośnik emocji i pamięci. To zapis uczuć, które pozostają poza możliwością werbalizacji, jak niewidzialna fala drgań, zapamiętana przez włókna papieru. Papier staje się zarówno nośnikiem, jak i materiałem konstrukcyjnym. List, zapisany pędzlem na papierze zostaje poddany precyzyjnej preparacji, tak by mógł stać się wątkiem. Z niego powstaje tkanina papierowa – gęsta, splotowa struktura, w której każdy znak, każda linia, każdy gest pędzla zostaje wpleciony w trójwymiarową formę. List transformuje się w materię, zachowując pamięć śladów pisma w postaci struktury i rytmu. Utkane w ten sposób listy stają się medytacją nad niemożnością pełnego wyrażenia emocji w języku oraz nad sposobami, w jakie materia może przechowywać, przekazywać i przekształcać doświadczenie. Projekt pyta o granice komunikacji, o gest sztuki jako środek transformacji niewypowiedzianego w namacalną, zmysłową rzeczywistość – o przejście od impulsu emocjonalnego do struktury, którą można zobaczyć, dotknąć i poczuć. Obiekt „List 01” rozwija te założenia poprzez wykorzystanie techniki szydełkowania, przeniesionej z obszaru tradycyjnego rzemiosła w pole pracy z papierem jako medium artystycznym. Papierowy „wątek”, powstały z zapisanego wcześniej arkusza, zostaje wprowadzony w rytmiczny układ oczek i splotów. Struktura ta organizuje zapis w sposób odmienny od linearnych form pisma – tekst przestaje być czytany w kolejności znaków, a zaczyna funkcjonować jako układ napięć, powtórzeń i zagęszczeń materii. Istotnym elementem projektu jest także proces transformacji materiału. Papier, który pierwotnie pełni funkcję powierzchni zapisu, zostaje fizycznie przekształcony w element konstrukcyjny. W wyniku cięcia, zwijania i splatania traci swoją pierwotną płaskość i staje się przestrzenną strukturą. Zapis nie znika jednak w tym procesie – zostaje rozproszony w całej formie, obecny fragmentarycznie w poszczególnych odcinkach włókna papierowego. W ten sposób „List 01” funkcjonuje na pograniczu pisma, obiektu i tekstylnej struktury. Praca odwołuje się zarówno do tradycji rękodzieła, jak i do historii papieru jako medium komunikacji. Jednocześnie przesuwa akcent z czytelności przekazu na jego materialność. Znak przestaje być jedynie nośnikiem znaczenia – staje się gestem wpisanym w materię, który organizuje formę obiektu. Umieszczenie pracy w kolekcji Muzeum Papiernictwa w Dusznikach-Zdroju wpisuje ją w szerszy kontekst refleksji nad papierem jako medium kulturowym. W tym ujęciu „List 01” można rozumieć jako próbę ponownego namysłu nad rolą papieru: nie tylko jako powierzchni zapisu, lecz także jako materii zdolnej do przechowywania i transformowania śladów ludzkiej ekspresji.